Breath of Life
follow Dboard review entry linkies about


Yuyaa // 18 yo // engineering and computer science student
template by : leejaehyun
heY guYs!!stop hurting gUrlZ
Wednesday, 14 December 2011 • 00:57 • 0 comments

lepas sorang sorang kawan aku menangis sebab lelaki. lelaki tu ada perempuan lain la, lelaki tu tak layan la, lelaki tu dah tak syg la tu la ni lah. ciss. hoi lelaki ! suka suki korang je nak buat hal. ciss. tak guna punya lelaki.


aku ada baca kat satu blog ne pasal lelaki cepat bosan. well, memang mostly lelaki yg aku kenal pun cepat bosan. so, conclusion dia ? LELAKI TAK RETI BERSYUKUR. tak semua. of course but mostly are. jangan nak deny sangat lah. those yg deny tu la yg tak bersyukur tu. betul kan ?

 why ? deyy ! dia bajet dia hot sangat ke nak bosan bosan dengan perempuan ha ? kira cukup bagus lah perempuan ni dicipta sebagai makhluk yg penuh kasih sayang. lelaki tu teruk mcm mana pun perempuan akan cuba cari something good in him utk suka. lelaki ? huhh. takde nye dorang nak buat mcm tu. ciss.

lelaki jugak MATERIALISTIC. kenapa ? copp. bukan materialistic yg nak barang semua tu. cuma bg aku dorang hanya pandang luaran. kan ? because they look on beauty, only. kan ? kalau dekat tepi jalan tu. ada ke lelaki tak handsome nak mengorat perempuan kurang cantik ? nope. tapi belambak kan lelaki muka tongkang pecah nak mengorat perempuan cun melecun ? tak sedar diri maybe ? hmm.

so kepada LELAKI, sedar lah wehh. korg sepatutnya bersyukur dgn perempuan yg syg korg tu. bukan bagi dia sakit hati.mmg lah perempuan ni byk hal sikit, benda remeh bagi lelaki penting bagi perempuan, but that is how we are. mmg diciptakan begitu. kalau tak rasanya huru hara dunia tau.


the main point is, stop hurting us. please. kesian aku tgk kawan kawan yg menangis tu tau tak. yg lelaki nya relax jek. ciss. mmg tak guna betul. maybe la ktorg salah, so then betulkan la elok elok. jgn dok biar jek. kalau dah korg yg salah, biarlah ktorg nak merajuk, then pujuk lah balik. give and take la derr. korg kan lelaki, supposed to guide us kan ?


Labels:



PAST
FUTURE